หก พฤษภา ห้าหนึ่ง

เที่ยงคืน บ้าน

 

 

 

 

 

โปสเตอร์จั่วหัวว่า

The Film Iran didn't want the world to see

 

 

นัยว่าสะท้อนเรื่องราวภายในประเทศ ที่ไม่อยากให้คนอื่นรู้

 

 

เพราะเรื่องนี้สร้างจากเรื่องจริง

 

Marjane Satrapi เขียนเรื่องนี้จากเรื่องราวชีวิตของเธอเอง

 

และทำมันในรูปแบบของ หนังสือภาพ

 

 

 

หนังเล่าเรื่องของเด็กหญิงธรรมดาคนนึง

 

ในช่วงเวลาที่บ้านเกิดเมืองนอนเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างใหญ่หลวง

 

(อ่านเรื่องเกี่ยวกับการปฎิวัติในอิหร่านได้ ที่นี้ )

 

 

มาร์จิ เป็นเด็กสาวชาวมุสลิมธรรมดา

 

ที่ไม่ธรรมดา

 

อิสลาม คือ ศาสนา

มุสลิม คือ ผู้นับถือศาสนาอิสลาม

 

 

เด็กหญิงมาร์จิ ชอบใส่รองเท้าอดิดาส

 

ฟัง Bee Gees

 

ก่อนจะพัฒนามาเป็น Pink Floyd และ Iron Maiden ในเวลาต่อมา

เธอไม่ชอบใ่ส่ ฮิญาบ 

 

และ เธอคุยกับพระเจ้า

 

 

 

เธอเป็นเด็กหญิงธรรมดาจริงๆ

 

ถ้าประเทศที่เธออาศัย ไม่ใช่อิหร่าน

 

ที่กำลังเปลี่ยนการปกครองเป็นประเทศมุสลิมเต็มตัว

 

 

การปล่อยให้ลูกสาวใส่เสื้อ Punk is not dead เดินไปมาในขณะที่มี
"หน่วยเฝ้าระวังทางวัฒนธรรม" (ยืมชื่อองค์กรบางแห่งแถวๆประเทศหนึ่งมา 55+) เฝ้าคอยตรวจตรานั้นคงไม่ปลอดภัยแก่ชีวิตเธอเป็นแน่แท้

 

 

 

พ่อแม่จึงตัดสินใจส่งเธอออกสู่โลกกว้าง ที่เหมาะกับตัวเธอมากกว่า

 

ก่อนเธอจะได้เรียนรู้เรื่องอืนๆอีกนิดหน่อย

 

นั่นคือเนื้อเรื่องหลักๆ

 

 

 

ทั้งหมดเล่าผ่านอนิเมชั่นขาวดำสุดล้ำ

 

ที่ภาพสวยมากกกกก

 

 

ลายเส้นเรียบง่าย แต่เปี่ยมด้วยรายละเอียด

 

เอ๊ะ ยังไง?

 

ดูเองแล้วกัน

 

 

 

 

 

แอบจิกกัด เสียดสีเล็กๆ

 

พอให้มีรอยยิ้มได้ที่มุมปาก

 

ทั้งเรื่องสังคม วัฒนธรรม ผู้คน

 

และความรัก

 

 

"The first marriage is practice for the next one."

คำคมจากคุณยายของมาร์จิ

 

 

 

ปัจจุบัน Marjane Satrapi อาศัยอยู่ในฝรั่งเศส

 

หลังจากที่แน่ใจแล้วว่า คนแบบเธอคงใช้ชีวิตอยู่ในประเทศอิหร่านไม่ได้

 

 

 

และนั่นเป็นสิ่งที่ผมได้จากหนังเรื่องนี้

 

 

คนเราควรจะอยู่ในที่ที่ควรอยู่

 

และเราก็ควรจะรู้ัตัวด้วย

 

 

 

 

สรุป

 

A อีกเรื่อง (ปีนี้ได้ดูหนังดีๆเยอะแหะ)

 

อนิเมชั่นงามสาดขนาดนี้

 

ไม่ชอบก็ไม่รู้ว่าไง

 

 

เอิ้กๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

ถ้าจะอ่านเนื้อเรื่อง คนนี้ เขียนรู้เรื่องกว่า 55+