Doupo Cangqiong (斗破苍穹) / Battle Through The Heavens (Novel : Thai Translation)

Fan's Translation for fans only. Do not use it for business purpose. And please support the original work. This translation will end if the right is available in my country.

เซียวเอี๋ยนและผู้เฒ่าห่าวสบตากันไปมาขณะเดินออกมาจากบ้านพักของผู้เฒ่าหลิว  ทั้งคู่เผลอหัวเราะออกมาดังลั่น

 

“ผู้เฒ่าห่าว  ครั้งนี้ข้าต้องขอบคุณท่านเป็นอันมากจริงๆ”  เซียวเอี๋ยนขยับใกล้เข้าไปอีกเล็กน้อยและเอ่ยเบาๆ  “ในอนาคตข้างหน้า,  ข้าจะต้องมอบของกำนัลให้แก่ท่านอย่างแน่นอน”

 

“เคะๆ  นี่เป็นแค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น  เมื่อตาเฒ่านั่นสูญเสียของที่เขาเอาแต่ใช้มาเป็นหัวข้อคุยโวกับพวกข้าไปเช่นนี้  หูของพวกข้าก็คงจะเงียบสบายขึ้นมาอีกเล็กน้อย”  ผู้เฒ่าห่าวโบกมือ  อย่างไรก็ตาม  ดูจากสีหน้าของเขา,  คำพูดของเซียวเอี๋ยนยังคงทำให้เขาดีใจไม่น้อย  ไม่ว่าอย่างไร  เขาก็มีความคิดที่จะผูกมิตรกับเซียวเอี๋ยนตั้งแต่ได้เป็นพยานรู้เห็นทักษะในการกลั่นยาของเขา  สามารถทำให้นักแปรธาตุระดับห้าผู้หนึ่งติดค้างน้ำใจที่ดูไม่ใช่เรื่องใหญ่หรือเล็กนักเช่นนี้,  เท่านี้ก็ทำให้เขาสุขใจมากแล้ว 

 

ทั้งสองเดินสนทนาและหัวเราะกันไปขณะเดินออกมาจากเขตที่พักของเหล่าผู้อาวุโสอันเงียบสงบ  ทั้งสองปลีกตัวจากกันที่บริเวณทางแยกของถนนสายหนึ่ง  ผู้เฒ่าห่าวจำต้องกลับไปดูแลคลังเก็บสมุนไพรและเซียวเอี๋ยนก็จำเป็นที่จะต้องกลับไปยังกลุ่มประตูหิน

 

เซียวเอี๋ยนยืนอยู่ตรงทางแยกนั้นและจ้องมองแผ่นหลังของผู้เฒ่าห่าวที่หายลับไป  เขาผ่อนลมหายใจยาวเหยียดออกมาคราหนึ่ง  ความลิงโลดในหัวใจก็เผลอแผ่ซ่านขึ้นมาถึงบนใบหน้า  บัดนี้เมื่อเขาเตรียมทุกสิ่งที่จำเป็นได้พร้อมมูลแล้ว  ที่เหลือก็คือการกลั่น  อย่างไรก็ตาม  ยาจิตวิญญาณแห่งผืนปฐพีนี้เป็นยากลั่นระดับหกชนิดหนึ่ง  ด้วยพลังของเขาในขณะนี้,  สามารถกลั่นยาระดับห้าทั่วไปได้เท่านั้น,  ไม่ต้องคิดไปถึงยาระดับหกชนิดหนึ่งเลย  ดังนั้น  ดูท่าเหยาเหลาคงจะต้องลงมือกลั่นยาจิตวิญญาณแห่งผืนปฐพีนี้เองเสียแล้ว

 

“บัดนี้พวกเราถูกกดดันด้วยเวลา  ไม่ทราบเมื่อใดเพลิงกระชากใจนั้นจะปะทุขึ้นมา  ดังนั้น  จึงเป็นการดีที่สุดหากจะกลั่นยาจิตวิญญาณแห่งผืนปฐพีนี้ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้”  เสียงของเหยาเหลาดังขึ้นเงียบๆ  ในหัวใจของเซียวเอี๋ยนขณะที่อีกฝ่ายกำลังอยู่ในห้วงความคิด

 

เซียวเอี๋ยนเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย  เขากวาดมองบริเวณว่างเปล่ารอบด้านและพยักหน้าน้อยๆ โดยไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ ให้เห็นได้  ฝีเท้าตรงไปยังทิศที่ตั้งของกลุ่มประตูหินขณะเอ่ยถามขึ้นเบาๆ ในหัวใจ  “เมื่อเป็นเช่นนี้  อาจารย์คิดจะลงมือเมื่อใด?” 

 

“จะเป็นการดีที่สุดหากพวกเราจะลงมือในอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้”  เหยาเหลาแสดงความเห็น  “เจ้าควรจะพักผ่อนสักวัน-สองวันก่อน  หลังจากนั้น  พวกเราจะต้องเข้าไปในป่าลึกอีกคราหนึ่ง  ขณะกลั่นยาระดับหกอย่างหนึ่ง,  จะเกิดปรากฏการณ์ผิดธรรมชาติบางอย่าง  ยิ่งไปกว่านั้น  ยาจิตวิญญาณแห่งผืนปฐพีนี้ก็นับว่าเป็นยาระดับสูงในหมู่ยาระดับหก  ดังนั้น  นี่อาจจะเกิดความเคลื่อนไหวใหญ่โตได้  หากเป็นเช่นนั้น  พวกเราก็อาจจะถูกพบเห็นได้หากเรากลั่นยาอยู่ในโรงเรียนส่วนใน”

 

เซียวเอี๋ยนพยักหน้า,  บ่งบอกว่าตนเข้าใจ  เขาครุ่นคิดเงียบๆ อยู่ครู่หนึ่งในใจก่อนที่จะเร่งฝีเท้าออกไป  เพียงเวลาสั้นๆ  เขาปรากฏการขึ้นนอกกลุ่มประตูหิน  บางทีอาจจะเป็นเพราะว่าขณะนี้เป็นเวลามืด