Doupo Cangqiong (斗破苍穹) / Battle Through The Heavens (Novel : Thai Translation)

Fan's Translation for fans only. Do not use it for business purpose. And please support the original work. This translation will end if the right is available in my country.

เต๋าชี่ถาโถมออกมาอย่างรุนแรงในป่าทึบ ครู่ต่อมา เงาร่างมนุษย์สายหนึ่งไถลล้มลงกระแทกกับพื้น ร่างกายปลิวละลิ่วไปเบื้องหลัง และในที่สุดปะทะเข้ากับก้อนหินที่ยื่นนูนออกมาจากพื้นอย่างหนักหน่วง ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยว เลือดสดๆ จำนวนหนึ่งไหลซึมออกมาจากมุมปาก

 

ความเจ็บปวดรุนแรงที่แผ่ซ่านขึ้นมาจากแผ่นหลังเป็นเหตุให้ความดุร้ายป่าเถื่อนพุ่งวูบขึ้นมาในดวงตาของเด็กหนุ่มในชุดสีเหลืองผู้นี้ อย่างไรก็ตาม ยังไม่ทันรอให้เขาได้ลงมือตอบโต้อันใด เงาสีดำเบื้องหน้าก็พลันพุ่งวาบเข้ามาหยุดลง เงาดำขนาดใหญ่โตประจุเต็มไปด้วยเสียงลมแหวกผ่านอากาศ มันกระแทกเข้าใส่ศีรษะของอีกฝ่ายอย่างหนักหน่วงและเกรี้ยวกราด

 

“อย่า!” เงาดำจู่โจมเข้าใส่ใบหน้าของเขา พลังอันน่าสะพรึงกลัวที่แฝงอยู่ในเงานั้นทำให้ความตกตะลึงชนิดหนึ่งฉายวูบขึ้นมาในดวงตาของเด็กหนุ่มในชุดสีเหลืองในที่สุด เขาเผลอร้องเสียงหลงออกไป

 

ขณะที่เสียงของเด็กหนุ่มในชุดสีเหลืองดังขึ้น เงาดำที่กำลังกระแทกเข้ามาเบื้องหน้าของเขาก็พลันหยุดลง กระนั้นก็ตาม แม้เงาดำนั้นจะหยุดลงได้อย่างเหมาะเหม็ง ลมที่ติดตามมาจากแรงเหวี่ยงซึ่งยังคงพุ่งผ่านอากาศเข้ามาอย่างดุร้ายนั้นทำให้ใบหน้าของเด็กหนุ่มในชุดสีเหลืองผู้นั้นบิดเบี้ยวปั่นป่วนขึ้นมาถึงสองสามหนราวกับมันเป็นเกลียวคลื่นน้ำระลอกหนึ่งที่ซัดสาดเข้ามา ถึงเวลานั้น เขาจึงค่อยได้สติกลับคืนมา

 

เงาดำค่อยๆ ขยับห่างออกไปและไม้บรรทัดขนาดใหญ่โตเล่มหนึ่งถูกปักลงบนพื้นเบื้องหน้าเด็กหนุ่มในชุดสีเหลืองอย่างแรง เด็กหนุ่มในชุดสีดำก้มมองลงมายังเด็กหนุ่มในชุดสีเหลืองจากมุมที่สูงกว่า เสียงเบาๆ ของเขาเป็นเหตุให้ใบหน้าของอีกฝ่ายสั่นเทาขึ้นมาอีกคราหนึ่ง “ส่งแผ่นผลึกเพลิงของเจ้าออกมา”

 

“เจ้า... เจ้าเป็นนักเรียนใหม่ เหตุใดเจ้าจึงต้องการแผ่นผลึกเพลิงของพวกเรา?” เด็กหนุ่มในชุดสีเหลืองกลืนน้ำลายคำโตลงคอและจ้องมองพรรคพวกอีกสี่คนที่กำลังต่อสู้เข้มข้นอยู่ ดวงตาของเขากลอกกลิ้งเล็กน้องขณะอ้าปากถาม

 

“แน่นอน ก็เพราะพวกเราต้องการพลังงานเพลิง...” เซียวเอี๋ยนหัวเราะเบาๆ ฝ่ามือที่กำด้ามไม้บรรทัดซวนยักษ์อยู่พลันกระชับแน่นขึ้นอีกหน่อย เขายิ้มแย้มกล่าว “ส่งแผ่นผลึกเพลิงของเจ้าออกมาภายในสิบวินาที ไม่เช่นนั้น ก่อนอื่นข้าก็จะอัดเจ้าจนกว่าเจ้าจะปางตาย แล้วข้าค่อยชิงมันมาด้วยตนเอง เจ้าต้องการแบบไหน?”

 

ความหนาวยะเยือกแผ่ซ่านขึ้นมาในหัวใจของเด็กหนุ่มในชุดสีเหลืองขณะจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาอ่อนเยาว์ที่กำลังยิ้มอยู่ของเซียวเอี๋ยน คนผู้นี้ช่างน่าสะพรึงกลัวโดยแท้... เขาสัมผัสได้ถึงน้ำเสียงเย็นชาราวน้ำแข็งของเซียวเอี๋ยน เด็กหนุ่มในชุดสีเหลืองรู้สึกไม่เต็มใจ ทว่าเขาไม่กล้าถ่วงเวลาอีกต่อไป ใบหน้าเต็มไปด้วยแววขมขื่นขณะล้วงเอาแผ่นผลึกสีน้ำเงินอ่อนใบหนึ่งออกมาจากแหวนเก็บของและยื่นให้แก่เซียวเอี๋ยน

 

เซียวเอี๋ยนยิ้มขณะรับแผ่นผลึกมา ดวงตาของเขาชำเลืองมองตัวเลขบนนั้น “๓๒” เขาพยักหน้าเงียบๆ ในใจ ไม่เลว ช่างเป็นการเก็บเกี่ยวที่อุดมสมบูรณ์ยิ่งนัก คิดไม่ถึงจริงๆ ว่าคนผู้นี้กลับร่ำรวยกว่าพวกที่เขาปล้นผ่านมาเมื่อครู่

 

ร่างกายของเซียวเอี๋ยนพลันขยับขณะถือแผ่นผลึกไว้ในมือ ขาขวาเตะเข้าใส่ขมับของเด็กหนุ่มในชุดสีเหลืองด้วยกำลังที่ไม่แรงหรืออ่อนเกินไป บังเอิญควบคุมพลังที่เขาเตะอีกฝ่ายออกไปจนสลบเท่านั้น และไม่ถึงกับคร่าชีวิตของอีกฝ่าย

 

ไม่นานหลังจากที่เซียวเอี๋ยนเสร็จสิ้นธุระกับเด็กหนุ่มในชุดสีเหลือง การต่อสู้อีกสี่คู่ที่เหลือก็ดำเนินไปถึงจุดจบ ครู่ต่อม